[ad_1]
Bugün bildiğimiz şekliyle saat, on dördüncü yüzyılın ortalarından beridir. O zamandan önce, zamanın geçişini ölçmek, güneşin hareketinin zamanı söylemenin tek güvenilir yöntemi olması ve saatlerin yalnızca kaba güneş saatleri veya su saatleri olması nedeniyle her zaman zor bir olaydı.
İlk mekanik saatler ortaya çıktığında, bir yay ve ağırlık tarafından çalıştırılıyordu, bir kenar ve kanat eşapmanı tarafından düzenlenen, dişli takımını düzenli aralıklarla veya “tikler” ile ilerleten bir tür dişli sistemi. Bu orijinal cihazlardan yalnızca bir saat tıklaması gelmiyor, aynı zamanda tanıdık saat yüzü de geliştirildi.
Yelkovan kullanan ilk saat 1475’te ortaya çıktı ve mekanik saatleri daha doğru hale getiren sarkaç gibi yenilikler eklendi. Saatleri daha çekici hale getirmek için şekiller, tasarımlar ve her türlü çan, alarm ve otomat figürleri eklendi, bunların en ünlüsü 18. yüzyılın sonunda ortaya çıkan kendine özgü guguklu saat.
Saatlerin geliştirilmesindeki bir sonraki büyük adım, yirminci yüzyıla ve elektroniğin gelişimi, kuvars gibi kristallerin içinden geçen elektrik yüklerinin kristalleri doğru bir oranda rezonansa soktuğunun fark edilmesiyle gelmedi.
Bu dijital saatler, mekanik saatlerin geleneksel saat kadranını kullanabilir, ancak bunun yerine zamanı sayılarla gösteren bir dijital ekranla değiştirebilirdi.
Dijital saatler mekanik saatlerden daha hassasken, atomik saatlerin keşfiyle doğruluk yolunda daha da büyük adım atıldı.
Atomik saatler, sezyum -133 atomunun her saniye (saniyede 9 milyar civarında bir bölgede) tam bir rezonansa sahip olduğu ilkesine göre çalışır. Bu, atomik saatleri son derece doğru yapar; aslında bunlar, ulusal zaman ölçeği GMT’nin (Greenwich Meantime) öğleni belirlemek için kullandığı Dünya’nın dönüşünden bile daha doğrudur. Başka bir zaman ölçeği, UTC (evrensel Koordinatlı Zaman) geliştirilmiştir, bu da GMT’ye dayalıdır, ancak Dünya’nın dönüşünün ‘artık saniye’ ekleyerek yavaşlamasına izin verir.
Bilgisayar ağları, radyo dalgaları, GPS ağı veya İnternet üzerinden zamanın özel bir iletimini alarak atom saatlerinden gelen zamanı kullanır ve senkronizasyon için özel olarak tasarlanmış bir protokol olan NTP’yi (Ağ Zaman Protokolü) kullanarak ağlarını bu UTC zamanına senkronize edebilir. .
Ethernet Saatleri, NTP çalıştıran bilgisayar ağlarına bağlanabilir ve bir atom saati tarafından söylenen tam zamanı görüntüleyebilir ve bir duvar veya masa üzerinde görüntüleyebilir. Diğer analog ve dijital duvar saatleri de radyo dalgaları aracılığıyla mutlak bir zaman kaynağından doğrudan bir aktarım alabilir ve UTC saatini bu şekilde gösterebilir.
[ad_2]
Source by Richard N Williams
